Hij leeft, kijk hij beweegt, de poezen hebben het nu ook in de gaten. Snel de poezen naar binnen, en daar begint de klimtocht tegen de muur op.

Zijn pootjes en nageltjes zijn magistraal, maar zijn kracht ontbreekt. Eenmaal boven aan de rand van het dak, valt hij weer naar beneden.

“Papa hij valt”

We gaan de vleermuis redden met een ruwe bloempot. Hij kruipt erin, en op het dak heeft hij de tijd om weer bij zinnen te komen.

Hij strekt zijn vleugels en wast zich, voor het eerst zien we zijn tandjes.

Voor de tweede keer valt hij, hij is eigenwijs, en bij de derde poging komt hij tot rust en zien we hem na een korte periode van wassen kijken en kruipen niet meer terug .

Meer weten over vleermuizen? Op de kinderpagina van vleermuis.net vind je weetjes, filmpjes, kleurplaten en info voor een spreekbeurt.

Museumweekend

Elk jaar is er in het voorjaar het museumweekend, een mooi moment om kennis te maken met cultuur en om leuke musea te ontdekken. Vaak worden er speciale activiteiten georganiseerd. Dit jaar was er ook een speciale museumkidsdag met een leuke wedstrijd.Helaas ben je niet de enige die dit weekend naar het museum gaat en kan het erg druk zijn. Daarom kun je soms beter op een ander moment je museumbezoek plannen en dit weekend iets anders leuks doen.

Meer weten? Kijk eens op www.museumweekend.nl en www.museumkids.nl

Je kind als museuminspecteur

Om kinderen nog meer te betrekken bij een museumbezoek kunnen ze nu via een speciale app zelf inspecteur worden van het museum en een beoordeling geven. De beoordelingen van andere kinderen kun je natuurlijk zelf ook gebruiken om je uiteindelijke keuze voor een museum te maken. Geen smartphone of tablet? Download dan het formulier op museumkids.nl

Download de app voor Apple of Android

Maak je eigen museum

Ook leuk: doe mee aan het #Selfiemuseum, je kunt hier je eigen foto uploaden en samen met de andere inzenders het museum maken. Bekijk je eigen kunstwerk vervolgens op http://selfiemuseum.nl/

Natuurlijk kun je thuis ook uit al je eigen tekeningen, schilderijen en andere kunstwerken een selectie maken en deze mooi exposeren voor je familie of vrienden. Of neem juist één speciale tekening en lijst deze in een mooie (zelfgemaakte) lijst.

Knutseltip: inlijsten

Wat is er nu mooier dan je eigen kunstwerk terugzien in een zelfgemaakte lijst? Leef je uit met takken, verf, klei, papier maché, brooddeeg, of beplak een oude lijst met knoopjes, oude CD’s, stofjes, glitters, stickers, veertjes enz enz.

Neem een stuk spaanplaat als basis (hier kun je later de tekening op plakken) en beplak de randen, bijvoorbeeld met mooie glimmende knopen, kurk, doppen of  stukjes van oude CD’s. Je kunt er ook een lijst omheen maken van papier maché en deze goud verven. Of bevestig mooie (geverfde) takken met linten of touw (even gaatjes maken in het spaanplaat).

Maar kinderen moeten ook spelen en ravotten, ontdekken, bewegen en ja ook vallen… Tijd doorbrengen in de natuur is goed, het nodigt uit tot bewegen en werkt zelfs positief op het zelfvertrouwen. Moet je ze dan als ouders alle beeldschermen ontzeggen? Of kun je juist gebruikmaken van deze voorliefde om het buitenspelen leuker te maken?

Buitenspelen is hard nodig!

Er zijn voldoende aanwijzingen en onderzoeken die laten zien dat buiten zijn in de natuur goed is voor ons, maar dat kinderen steeds minder buitenspelen en bewegen.

 

Meer weten? Bekijk de factsheet van IVN over Jeugd natuur en gezondheid of bekijk de website van Agnes van den Berg , omgevingspsycholoog en hoogleraar natuurbeleving

Apps voor buiten

Kleine kinderen hebben weinig nodig en zijn nog makkelijk naar buiten te lokken. Een speeltuin, takken slepen in het bos, of eindeloos scheppen en schelpen verzamelen op het strand, er is altijd wel iets interessants te ontdekken. Voor wat oudere kinderen is de nieuwigheid van alles er vaak al af en zijn er zoveel andere dingen die de aandacht opeisen en veel minder suf lijken. Waar het buitenspelen vroeger weinig concurrentie had van televisie, internet, apps en games, zo is er nu een heel gamma aan mogelijkheden bijgekomen. Lekker whatsappen met je vriendinnen, opgeslokt worden door je racespel of gewoon eindeloos voor de TV hangen. Dat is natuurlijk veel leuker dan een beetje saai buiten wandelen en de natuur bewonderen.

Of niet? Zo anno 2014 wordt het buitenspelen opnieuw uitgevonden. De techniek kan een verrassend nieuwe dimensie toevoegen aan het buitenspelen. Gewoon een extra spelelement, een extra laag over de werkelijkheid of educatieve informatie. Het kan het buitenspelen weer spannend maken  Bekijk de sterrenhemel, waan je een boswachter met de app Los in ‘t bos, ga op speurtocht met een geocache, ontdek verborgen schatten, duik in de geschiedenis van je omgeving of leer dingen over dieren en planten. Er zijn zo ontzettend veel leuke apps dat er een hele nieuwe wereld van buitenspelen opengaat. En niet onbelangrijk, het trekt je kind makkelijker de drempel over naar buiten.

Er zijn veel educatieve apps te vinden die je meer leren over de natuur. Van ontwikkelaar ETI BioInformatics zijn er bijvoorbeeld diverse determinatie apps om te achterhalen welke vogel, vlinder, vis of paddenstoel je nu eigenlijk ziet. Erik Veldkamp heeft een mooie gratis app Vogels in Nederland ontwikkeld. Je kunt ook gebruik maken van het leuk vormgegeven ‘Dierenzoeker’  voor kinderen ontwikkeld door Klokhuis en Naturalis en zowel als mobiele website en app beschikbaar.

Deze determinatie apps zijn nuttig en leerzaam en voor de liefhebbers ook leuk, maar niet alle kinderen kun je hier lang genoeg mee boeien. Wat meer entertainment bieden de Digi Doe – Natuurkaarten van IVN. Hierin zijn opdrachten en spelletjes verweven met het ontdekken van de natuur. Nog leuker is het natuurlijk om met de app Los in ‘t bos zelf de hoofdrol te spelen in het spel. De game maakt gebruik van Augmented Reality, dat een virtuele laag bovenop de werkelijkheid zet. Je ziet dus op je scherm waar je bent, en in je scherm verschijnt ook het spel. Help de boswachter, breng de jonge dieren groot, maar pas wel op voor de stroper!

Met je smartphone het bos in

Vroeger gingen kinderen met een schepnetje de sloot verkennen. Nu verklappen slootjes al hun geheimen als je ook een digitale camera, je gps en Google Earth inzet. Met je smartphone maak je een foto van een vogel, het geluid neem je op en met een speciale app determineer je de vogel.

 

Jolanda Pikkaart schreef ‘Met je smartphone het bos in’ Een boek met praktische voorbeelden van apps, sites en ander digitaal materiaal die je als ouder, leerkracht of andere natuurliefhebber in kunt zetten om ervoor te zorgen dat kinderen meer interesse krijgen voor de natuur. Vol inspiratie om zelf op pad te gaan en met je smartphone de natuur te zien, ruiken, proeven, horen en voelen.

 

www.metjesmartphonehetbosin.nl

Kijk ook eens naar de 6 beste natuurapps voor kinderen

Als ze eenmaal buiten zijn kunnen ze weer (her)ontdekken hoe leuk het buiten eigenlijk kan zijn. Zelfs zonder smartphone of tablet, want uiteindelijk wil je natuurlijk niet dat je kind buiten ook alleen maar met zijn neus op een scherm geplakt zit. Al die prikkels waaraan ze tegenwoordig blootgesteld worden vragen ook om momenten van puur aarden, lekker fysiek bezig zijn, energie kwijtraken en leeglopen. Dus eindeloos rennen, natregenen, joelen, met je handen in de modder, stampen in de plassen, graven in het zand, hutten bouwen, dieren zoeken, vuurtje stoken, heksensoep maken, hinkelen of giechelen. Na een middagje zonder scherm en gewoon buiten zijn, merk je dat je weer bent opgeladen!

Je eigen mini moestuin

Met voedsel kun je kinderen heel direct betrekken bij iets abstracts als de kringloop van het leven: zaaien, groeien, zorgen, bloeien en afsterven.  Wat is er nu tastbaarder dan je eigen gezaaide radijsjes eten of een appel plukken van je eigen boom? En het is nog leuk ook! Wie heeft er niet vroeger een boon laten ontkiemen op natte watjes? Kun je nog herinneren hoe intrigerend dat was, elke keer kijken of er al iets is te zien.

Het kweken van eigen groente en fruit brengt voedsel dichterbij en maakt het interessanter en dus aantrekkelijker om op te eten. Je hebt er geen hele grote tuin voor nodig, een vensterbank biedt ook al genoeg mogelijkheden. En groene vingers zijn misschien wel welkom, maar met een simpele tomatenplant, tuinkers of aardbeienplantjes breng je de oorsprong ook al dichtbij.

Zelf kweken is de ideale manier om kinderen kennis te laten maken met allerlei groenten en fruitsoorten. Hoe kun je nu je eigen gekweekte tomaat weigeren te proeven? Bovendien hebben ze er waarschijnlijk ook nog eens veel lol in om hun zaaiwerk op te zien komen, water te geven en uiteindelijk te oogsten. Het is leuk om af te wisselen met snelgroeiend groente/fruit zoals aardbeien en tuinkers en minder snelgroeiend fruit zoals een appel of paprika. Zo heb je snel plezier (zodat ze het leuk blijven vinden) en leer je dat sommige dingen veel aandacht en zorg nodig hebben voor je resultaat krijgt. Door kinderen zelf dichter te betrekken bij alles wat ze eten en drinken kun je de waardering voor voeding vergroten en meegeven dat het meer is dan een verpakking uit de winkel open maken.

Zelf niet zo’n moestuinheld?

Klik op het plaatje om het voorbeeldexemplaar te bekijken

Als je zelf niet zoveel weet van groente kweken probeer dan een abonnement op Rauwdouwers. Iedere maand een pakket met zaad en cocosaarde in je brievenbus en het Rauwdouwers boekje.

 

Makkelijk, overzichtelijk en vooral ook leuk; duidelijk uitgelegd op basisschool-niveau, interessante weetjes, proefjes, puzzels en recepten, zodat kinderen zelf op ontdekkingstocht kunnen gaan.

 

Zo wordt de moestuin van je kind gegarandeerd een succes!

 

Meer weten? Kijk eens op de website: www.rauwdouwers.nl

 

Ook de dieren helpen mee

Je eigen voedsel verbouwen is meer dan een zaadje in de grond stoppen. De omstandigheden moeten goed zijn: voedzame grond, temperatuur, zonlicht en voldoende water. Achter glas of afgedekt met plastic (met gaatjes) kun je opkomend zaaigoed beschermen tegen de kou. De grond heeft water nodig dus als het weinig regent moet je zelf met je gieter aan de slag, maar ook de grond zelf moet goed zijn en nog voldoende voedingsstoffen bevatten. Dieren helpen ook mee. Een regenworm graaft zich bijvoorbeeld door de aarde en maakt deze zo luchtig. Bijen bestuiven het fruit zodat er vruchten aan komen en lieveheersbeestjes eten de luizen op.

Je kunt de dieren in je tuin een handje helpen door een vriendelijke omgeving te maken. Een net aangeveegde tuin is misschien wel netjes, maar laat ook wat blaadjes en stenen liggen voor de dieren om zich onder te verschuilen. Zeker in de herfst als het kouder wordt hebben veel dieren hier baat bij. Help de vlinders en bijen door aanlokkelijke planten te zetten in je tuin, zoals bijvoorbeeld Duizendblad, Lavatera, Dropplant, Buddleja (vlinderstruik), Rudbeckia, Heemst, Steenthijm en Zonnehoed.

Maak je eigen insectenhotel

Klik op het plaatje om het werkblad te openen

Leuk om samen te maken: een heus insectenhotel voor vlinders, bijen, kevers en lieveheersbeestjes. Een hotel voor de insecten om in te overwinteren en te nestelen.

 

De dierenbescherming heeft een leuk werkblad gemaakt (download het hier links) waarin duidelijk wordt beschreven wat je nodig hebt, hoe je een insectenhotel kunt maken en waarom het nodig is.

 

Ook zie je er verschillende voorbeelden om inspiratie op te doen. Dus lekker verzamelen, boren en timmeren, aan de slag!

 

 

Zelf gemaakt is des te lekkerder

Na het zaaien en oogsten en direct eten is het ook leuk om met de groente te koken of bijvoorbeeld een appeltaart te bakken met eigen appels. Koken en bakken leent zich voor experimenteren en uitproberen. Smaken proeven en mengen, kruiden gebruiken om iets pittiger te maken of juist zoeter. Lekker snijden of kneden, mixen en pureren. Eten bereiden geeft een heel aards gevoel als je met pure ingrediënten werkt.

Het is leuk om eens verrassende recepten uit te proberen en bijvoorbeeld chips van pastinaak te maken. Of om een pompoen te verwerken in je soep of ovenschotel en de uitgeholde schil vervolgens gebruiken om een waxinelichthouder van te maken. Ook kun je samen bedenken wat je gaat maken van je oogst. Wordt het een soep, gerecht of smoothie? Je gaat samen de aanvullende boodschappen halen en maakt er een feest van.

Jouw kind geen goede eter? Wellicht kan een verrassende invalshoek of een andere combinatie en bereiding een bekende groente opeens wel lekker maken. Ook helpt het als kinderen meer betrokken zijn bij het uitkiezen en maken van een gerecht. Ook leuk is het als je er meer over kunt vertellen of kiest voor een thema of land. Dan kun je een gerecht maken uit dat land, verhalen vertellen over de ingrediënten of het land, of helemaal mooi over een mix van beide.

Met liefde gezaaid, vol zorg grootgebracht, met voldoening geoogst en genoeglijk opgegeten. Dat is leven in pure vorm. Bovendien lijkt moestuinieren gelukkig te maken.

We denken allemaal dat het ons nooit zal overkomen. Een schreeuwende peuter in de supermarkt, een scheldende puber of gewoon wijzelf die ons geduld verliezen en even niet zo pedagogisch verantwoord reageren. Maar helaas zijn er in de praktijk maar al te vaak momenten die niet passen in het harmonieuze plaatje wat we voor ogen hadden.

Want hoe mooi en goed je alles ook wilt doen, soms heb je je dag niet, heb je haast of al weken geen nachtrust en juist dan halen je kinderen het bloed onder je nagels vandaan, hebben ze geen zin om te luisteren of gewoon simpelweg iets anders in hun hoofd en geven jou gefrustreerd het nakijken. De verleiding is dan groot om ruimte te geven aan je onmacht en bijvoorbeeld te schreeuwen tegen je kinderen. Maar of dat helpt? Een goed voorbeeld is het in ieder geval niet voor je kopieergrage kinderen.

Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die af en toe worstelt met dit soort situaties. Het ligt echt niet alleen aan de opvoeding, want niet alleen verwende kinderen zetten het in de supermarkt soms op een brullen. Peuters zijn nu eenmaal eigenwijs en afhankelijk van het temperament van jouw kind (en jezelf) wordt vroeger of later het kookpunt bereikt als ze hun zin niet krijgen. Omdat ze zich nog niet goed kunnen uiten met woorden is het niet zo gek dat emoties soms hun uitweg vinden op een fysieke manier. Bijvoorbeeld omdat ze hun karretje weg moeten zetten als je gaat afrekenen.

Wat dan te doen als je het stuur uit je handen voelt glippen? Hoe houd je je staande, net als iedereen toekijkt hoe je het gaat aanpakken en je eigenlijk geen tijd hebt? Toegeven aan je kind omdat het schreeuwen dan stopt, negeren, vasthouden aan je eigen standpunt en ieder op je eigen fort eisen van de ander dat hij toegeeft?

Natuurlijk ligt de boekhandel vol met pedagogische handwijzers en ook het internet biedt een klankbord. Maar zie door de bomen het bos maar eens. Van omdenken (is het eigenlijk wel een probleem als je kind brullend op de vloer in de supermarkt ligt?) tot fluisterkind (wat zegt het kind met behulp van zijn probleemgedrag tegen jou?), er zijn nu eenmaal meerdere wegen die naar Rome leiden. Maar de grootste gemeenschappelijke deler is eigenlijk dat deze methodes houvast bieden. Het maakt je onzeker als je kind brullend uit zijn dak gaat in de supermarkt en iedereen kijkt naar jouw aanpak. Je zoekt naar een soort bevestiging en vraagt je af wat je fout hebt gedaan nu je anders zo engelachtige boefje opeens om een onzinnige reden onhandelbaar lijkt. En vooral; hoe voorkom je dit de volgende keer.

Een aantal open deuren en tips:

⦁    Als je kind boos wordt of gaat jengelen en zeuren, benoem dan het probleem en geef aan dat je hier nu even niets aan kunt of wilt doen. Bijvoorbeeld: ik zie dat je boos bent omdat je graag een slokje drinken wilt, maar we moeten eerst langs de kassa om te betalen. Door het benoemen doe je wel recht aan het gevoel ook al kun je het niet oplossen. Je kunt vervolgens een alternatief aanreiken (misschien wil je me helpen met het plaatsen van de boodschappen op de band?’). Ben je bijna klaar, geef dit dan ook aan (‘we moeten nu alleen nog even een pak melk pakken en dan gaan we betalen), want dat geeft je kind houvast.

⦁    Kom liefst even op ooghoogte. Stel niet te veel vragen, want dat nodigt uit tot onderhandelen. Pas ook op met beloftes als ‘straks’ het tijdsbesef van jonge kinderen is meestal nog niet groot genoeg om dit soort abstracte begrippen te hanteren. Het resultaat is dan al snel dat ze na een paar stappen opnieuw beginnen.

⦁    Wees duidelijk en consequent. Spreek van te voren met elkaar regels af en de consequenties wanneer deze gebroken worden. Na afloop kunnen jullie deze regels wel bespreken en desnoods aanpassen. Regels zijn er vanuit respect naar elkaar en de omgeving, niet om te pesten.

⦁    Als je kind uit zijn dak gaat is dit niet meer het moment om met logica, rede en argumenten te komen. Daar zal je kind op zo’n moment niet meer naar luisteren, omdat de emotie de overhand heeft genomen. Zorg dat je kind op een veilige manier even kan uitrazen/stoom afblazen. Is dit te storend voor de omgeving, te gevaarlijk (het schap met glazen potten is te dichtbij) of te belastend voor jou neem je kind dan mee (desnoods stevig onder je arm) naar een plek waar het even tot rust kan komen. Maak je niet druk om de omgeving, de meeste mensen hebben respect als je rustig en consequent blijft ook al gilt je kind de boel bij elkaar. Relativerende vragen zoals ‘wat is er nu eigenlijk erg aan voor het kind dat hij aan het schreeuwen is in de supermarkt?” kunnen ook helpen.

⦁    Blijf zelf rustig maar bedek ook niet alles enkel met de mantel der liefde. Het kan soms verleidelijk zijn een akkefietje snel te sussen, maar dan profiteer je alleen van het korte termijn effect. Een kind moet ook de kans krijgen te leren hoe het in bepaalde situaties het beste kan handelen of kan omgaan met zijn emoties. Ga zelf ook niet schreeuwen, want daarmee geef je aan je kind het voorbeeld dat dit blijkbaar de manier is hoe je problemen moet oplossen. Zeg in plaats daarvan liever dat je hoort dat je kind heel goed hard kan praten en vraag of hij bijvoorbeeld ook heel zacht kan praten.

⦁    Pas op met wat je zegt, de keuzes die je geeft of waar je mee dreigt, want je moet doen wat je zegt. Anders neemt je kind jou een volgende keer ook niet serieus. Het heeft ook meestal geen zin om te zeggen ‘anders krijg je straks geen..’ dit verwijst naar de toekomst en wordt niet direct verbonden met het incident (zeg tegen een peuter maar eens dat hij zijn snoepjes niet allemaal in één keer moet opeten).

⦁    Geef je kind altijd de kans om het weer goed te maken na afloop, hou jezelf niet gevangen in het gevoel dat je kind jou net voor schut heeft gezet. En geef je zelf ook de ruimte om je kind te vertellen als je merkt dat je het niet goed hebt aangepakt. We maken allemaal fouten en het is goed om aan je kind te laten zien dat dit mag.

⦁    Maak het niet te zwaar, neem de gevoelens van je kind serieus, maar overdrijf niet. Een beetje luchtigheid van jouw kant kan ook zomaar de lucht klaren en biedt je kind een uitweg uit zijn overweldigende emotie. Je kunt bijvoorbeeld best zeggen dat je snapt dat je kind eigenlijk heel boos is, maar het er toch wel heel grappig uitziet nu hij met de bananen op zijn hoofd op de grond ligt. Soms schieten ze dan zelf spontaan in de lach en is het nog maar een kleine stap naar gezellig samen verder gaan.

⦁   Bekijk op een rustiger moment hoe je beter kunt omgaan met je temperament of hoe je jouw kind kan helpen zich beter te uiten en zijn gevoelens op een constructieve manier een plek te geven. Een opvliegend temperament? Doe dan eens aardende oefeningen, het kan wellicht helpen je lontje te verlengen of er beter bewust mee om te gaan. Ook voor kinderen zijn er leuke yogalessen tegenwoordig. Maar genoeg buitenspelen om hun energie kwijt te raken is soms al genoeg om de uitbarstingen te beperken. Bekijk ook eens de Youtube filmpjes van De praktijkvader speciaal voor vaders (maar ook interessant voor moeders), hij heeft ook een leuk E-book beschikbaar.

Wat heb je nodig?

Ingrediënten:

• 1 kopje Baking Soda (niet de gewone bakpoeder, maar baking soda of ook wel natriumbicarbonaat genoemd). Verkrijgbaar bij de toko, reformwinkel en betere drogist of goedkoop online te bestellen
• 3/4 kopje azijn
• 1 kopje maismeel
• 2 eetlepels maissiroop
• Kleurstoffen (voor voeding)

Materiaal:

• Vorm voor ijsklontjes (de gewone met vierkante vakjes kunnen prima, maar figuurtjes zijn natuurlijk ook leuk. Een gekleurde vorm laat de verfkleuren wel minder tot hun recht komen
• een ruime (beslag)kom
• kopje
• Garde

Doe Baking Soda in de kom en voeg langzaam de azijn toe. Het zuur van het azijn reageert namelijk met de soda dus zorg dat het niet over de rand gaat bubbelen, wanneer het is uit gebruist meng je het geheel goed met de garde. Voeg dan de 2 eetlepels maissiroop en het maismeel toe. Mix alles goed door elkaar en giet het mengsel in de (ijsklontjes)vakjes. Als het mengsel nog te dik is kun je er nog wat azijn aan toevoegen voor je het in de vormpjes giet.

Neem een heel klein beetje kleurstof (bijv op het puntje van een stokje of mes) en voeg dit toe aan het mengsel in één van de vakjes, roeren tot de gewenste kleur mooi egaal is. Herhaal dit met meerdere kleuren.

Mix je eigen kleuren (met een beetje kennis van de kleurenleer kom je een heel eind):
Paars = rood + blauw
Groen = geel + blauw
Oranje = rood + geel

Veel plezier met je eigen verfpalet!

ADHD wordt op dit moment vooral behandeld met medicatie, zoals het populaire Ritalin. Deze medicijnen zijn effectief in het onderdrukken van de symptomen, maar doen niets aan de oorzaak. Ook de bijwerkingen zijn niet altijd prettig en natuurlijk is continue medicijngebruik niet gezond. Gek eigenlijk dat er niet verder gekeken wordt naar de oorzaak zoals bij allergie, want als je bijvoorbeeld allergisch bent voor poezen, dan kun je natuurlijk wel medicijnen blijven slikken, maar beter is het misschien om andere huisvesting voor je huisdieren te zoeken.

Gelukkig heeft dr. Pelsser nader onderzoek gedaan naar de rol van voeding bij ADHD. Dit bleek zelfs zulke opzienbarende resultaten op te leveren dat er een eigen centrum is opgericht dat zich hier helemaal in heeft gespecialiseerd: het Pelsser RED Centrum te Nijmegen. Hier onderzoeken ze of een kind met ADHD gevoelig is voor voeding. Tijdens dit onderzoek volgt elk kind een Restricted Elimination Diet, het RED-dieet. Wanneer uit het onderzoek blijkt dat ADHD door een overgevoeligheid voor voeding veroorzaakt wordt, dan kan het aanpassen van de voeding medicijngebruik overbodig maken.

RED- Eliminatie Dieet

Het RED-dieet is een vrij streng dieet van 5 weken en bestaat uit een beperkt aantal voedingsmiddelen. Het is echter gebaseerd op het nog strengere ‘few foods diet’ wat bestaat uit enkel rijst, lam, sla, peer en water (hier zijn bij autisme ook goede resultaten geboekt). Dit wordt maar door zo weinig mensen volgehouden dat ze het aangepast hebben naar een dieet wat nog steeds goede resultaten geeft, is aangepast aan onze eetcultuur en beter is vol te houden.

Voeding en ADHD

Helaas is er geen standaard recept tegen ADHD en moet individueel worden bepaald wat de voedingsstoffen zijn die je kind beter kan vermijden. Je kunt je ook afvragen of de kinderen bij wie ADHD verdwijnt met aangepaste voeding, wel hetzelfde soort ADHD hebben als de kinderen waarbij alleen medicatie soelaas biedt. Of wellicht moeten we de oorzaak daar ook wel in een andere hoek zoeken en kan er bijvoorbeeld een gevoeligheid zijn voor de stof in hun shampoo? Wie weet wat verder onderzoek nog aan het licht brengt.

In onderstaand filmpje interviewt Train Your Brain dr. L.M.J. Pelsser over haar onderzoeken naar de effecten van voeding en ADHD. Zij is gepromoveerd op het onderwerp en heeft met het Pelsser RED Centrum in Nijmegen al veel goede resultaten bereikt, want niet allen uit studie (meerdere wetenschappelijke teams hebben dit, onafhankelijk van elkaar en in binnen- en buitenland, aangetoond), maar ook in de praktijk blijkt dat het eten van de juiste voeding 60% van de kinderen met ADHD kan helpen om van de symptomen af te komen.

Ook tussen jongens en meisjes zie je wezenlijke verschillen in de ontwikkeling. Waar meisjes meer gericht zijn op communicatie en het vermijden van conflicten, zijn jongens meer bezig met onderlinge competitie, het verkennen van de materialen en het verwerven van ruimtelijk inzicht. Geef een klas leerlingen de opdracht om poppetjes te maken van klei en kijk wat er gebeurt. De kans is groot dat de meisjes gezellig zitten te kletsen en mooie poppetjes hebben gemaakt, terwijl bij de jongens uiteindelijk vol bravoure de klei tussen de verwarming zit gepropt. Drie maal raden aan wie de juf een compliment of standje zal geven. Onze jongens krijgen het nog moeilijk in het door vrouwen gedomineerde onderwijs.

Vaak zijn het jongens die het stempel ADHD krijgen of ontsporen. Worden jongens lastiger of hebben wij als maatschappij, opvoeders en onderwijzers steeds meer last van jongensgedrag? Een actueel onderwerp zoals blijkt uit de documentaire van Holland Doc: De echte jongensfilm. en de artikelen hierover in de krant: Waarom accepteren we kwajongensgedrag niet meer (Trouw). Maar niet nieuw, want een paar jaar terug werden er ook al artikelen geschreven met titels als ‘De ideale jongen is een meisje’ (Volkskrant)

Misschien hebben we wel last van de tegenwoordige hokjesgeest. We willen alles kunnen verklaren en duiden. Wijkt iets af van de standaard dan gaan we onderzoeken waarom. Is er iets mis? Moet er geen logopedie, fysiotherapie, therapie of medicatie op losgelaten worden? We timmeren alle mogelijkheden dicht met onze analyses en observaties. Bang om iets over het hoofd te zien of iets niet glad te kunnen strijken. Heeft een kind nog wel ruimte om kind te zijn? Moet het verplicht presteren en scoren, hoge cito-uitslagen halen om ons als ouders en onderwijzers goed te laten voelen? We oefenen ons suf met onze kinderen, stoppen ze vol met ervaringen en leermomenten, sturen ze naar clubs en duiken massaal op allerlei educatief speelgoed. Alsof het onze persoonlijk prestatie is wanneer ze goed scoren. Alsof dat is waar het in het leven om gaat.

En wat als iemand anders denkt dan ons systeem graag wil? Stoppen we iemand dan in een hokje? Is iemand dan meteen autistisch, ADHD-er, dyslectisch of misschien toch hoogbegaafd? Of is het eigenlijk gewoon een mens met behoefte aan liefde en aandacht die wellicht net op een beetje andere manier communiceert dan wij graag zouden willen zien.

We labelen ons suf, alsof we blij zijn met al die stempels die worden uitgedeeld. Kijk eens hoe bijzonder, lijken we wel te zeggen. Einstein was immers ook dyslectisch. Maar dat is de buitenkant. Hoe is het werkelijk als je kind een diagnose opgeplakt krijgt? Hoe voelt dat? Waarschijnlijk vooral erg vermoeiend om constant je eigen weg te moeten zoeken buiten alle kaders, terwijl het systeem je in hokjes probeert te stoppen waarin je niet past. Mensen dingen van je verwachten die je niet wilt of kunt waarmaken. Zou het leven niet veel simpeler zijn als we wat minder vanuit hokjes denken en wat meer vanuit ieders eigenheid?

Misschien past het systeem gewoon niet zo goed bij wat we nodig hebben. Natuurlijk zal de grote middenmoot altijd wel zijn weg vinden, maar we kunnen niet verwachten dat iedereen tot bloei komt bij dezelfde aanpak, hetzelfde lessysteem en dezelfde manier van leven. Het is misschien tijd om ons systeem open te zetten, niet altijd te kiezen voor de makkelijke weg en ruimte te geven aan eigenheid. Ook als dat betekent dat we soms uit onze comfortzone moeten stappen. Een mooie uitdaging!

Toegegeven, drie kinderen is qua vervoer logistiek vaak een kleine onderneming. Al is het maar omdat de meeste opties niet berekend zijn op meer dan twee kinderen. Neem de fiets. Eén plek voor en één plek achter. Wil je meer kinderen kwijt dan kom je al snel in de hoek van vernuftige oplossingen terecht.

Wandelwagen

Je baby ligt natuurlijk prinsheerlijk in een wandelwagen, maar wat als je andere kind de buggy nog niet is ontgroeid? Je bent nu eenmaal niet altijd met zijn tweeën en een duowagen aanschaffen voor een korte periode is ook misschien niet wat je wilt. Als je gaat lopen is je actieradius erg klein, omdat het met die kleine voetjes nu eenmaal niet zo snel gaat. Een snelle boodschap zit er dan al helemaal niet in, want voor je het weet beland je onderweg in de speeltuin of moet je elke tak bewonderen die je tegenkomt.

Wil je wel een duowagen aanschaffen?  Easywalker, Mountain Buggy en Bugaboo hebben er een, maar dat zijn wel brede wagens omdat de zitjes naast elkaar gepositioneerd zijn. Smalle varianten bestaan ook zoals die van Phil & Teds, Topmark en Chicco tandem.

Meerijdplankje

Een meerijdplankje kan ook uitkomst bieden, maar sommige kinderen blijven hier weer niet goed op staan.  Dit kun je ondervangen door een veiligheidstuigje te gebruiken. Door dit met het lange stuk via de duwstang van je wandelwagen vast te maken en aan beide zijden vast te houden, vang je je kind op indien het er plotseling vanaf stapt en voorkom je valpartijen. Het tuigje zorgt er bovendien voor dat er niet op één punt aan het kind wordt getrokken, maar dat dit ergonomisch onder beide armen langs gebeurt. Een veilig idee en je kunt zo ook prima doorlopen. Er zijn ook varianten waarbij je kind op het meerijdplankje kan zitten. Handig is wel wanneer je het plankje snel kunt bevestigen of verwijderen, omdat het anders ongewenst in de weg kan zitten.

Er zijn ook zitjes zoals kids2seat die je in de kinderwagenbak zelf zet en vastzet met bijvoorbeeld een spanband. Een extra beugel voor houvast is dan wel prettig. Let op want dit systeem is niet geschikt voor elke wagen.

Draagzak

Een oplossing is het vervoeren van één van je kinderen in een draagzak of “voorgeknoopte” rugdrager  ook wel soft structure carrier (ssc) genoemd. De oudste op je rug of de jongste op je buik. Een ideaal vervoermiddel wat mij betreft, want het geeft veel flexibiliteit omdat je niet gehinderd wordt door obstakels als trappen, smalle paden en drukke menigtes (bijvoorbeeld bij de markt, Sinterklaas intocht). Nu gaat dit voordeel grotendeels verloren wanneer je ook nog een wandelwagen bij je hebt. Maar je hebt in ieder geval geen peuter die dan alle kanten op kan schieten terwijl je zelf de kinderwagen ook nog bij je hebt en dus minder snel overal tussendoor kunt. Veel kinderen vinden het bovendien ook erg fijn om gedragen te worden en vallen er zelfs in slaap. Dit is een kwestie van uitproberen, want sommige kinderen houden het na een bepaalde tijd ook voor gezien in een draagzak. Kies liefst wel voor een echte draagdoek of soft structure drager waarbij het kind in een goede kikvorshouding kan zitten en niet met het volle gewicht op het kruis hangt. Als je kind wat groter is en de beentjes niet meer helemaal verstopt zitten in de draagzak dan kun je nog wel eens last krijgen van blote beentjes omdat de broeken opkruipen door de kikvorshouding. Ook bij maillots kun je soms wel een extra bescherming gebruiken, dan kunnen de Babylegs een uitkomst zijn.

Fietsen

Als je wilt gaan fietsen, heb je de eerste weken het probleem dat de kleinste nog niet mee kan. Vanaf ongeveer 8 weken is je kind oud genoeg dat het op de fiets mee kan, maar omdat het nog niet zelf kan zitten en alles erg kwetsbaar is, betekent dit nog wel dat je bijvoorbeeld een drager moet hebben voor je Maxi-cosi (die vangt de ergste schokken op). Wil je wachten tot de kleine zelf kan zitten, dan ben je al gauw een half jaar verder. Lastig, want een snelle boodschap is lopend nu eenmaal niet altijd even handig. Gelukkig zijn er handige oplossingen zoals een drager (Steco baby Mee) voor je Maxi-cosi die je op de achterdrager kunt bevestigen.

Veel ouders fietsen ook met de baby in een draagzak, maar dit wordt vanwege veiligheidsredenen eigenlijk afgeraden. Je bent wel heel flexibel met een draagzak en hebt geen gedoe als je even ergens naar binnen moet, maar je kindje kan bij een ongeluk makkelijk bekneld raken tussen jou en het stuur.

Bakfiets

Een andere fijne oplossing is de bakfiets. Helaas niet heel goedkoop, maar wel erg praktisch met drie kinderen. Sowieso is het erg praktisch als je op de fiets boodschappen wilt doen, want je hebt geen gevaarlijke situaties meer met tassen aan het stuur of een topzware fiets die kan omvallen. Houdt er alleen wel rekening mee dat ook hierin een Maxi-cosi erg veel plek inneemt. Heb je bijvoorbeeld een bakfiets.nl tweewielbakfiets dan heb je de lange uitvoering nodig. Goed voor drie kinderen (er zouden er wel vier inpassen, maar dan heb je gordels tekort). Ook hierin kun je een Maxi-cosidrager bevestigen, op de bodem of op het bankje. Dit is echter niet per se nodig. Je kunt de Maxi Cosi ook met speciale spanbanden bevestigen. Doe er dan wel een goed kussen onder voor de demping van de schokken. Als je kind nog erg klein is, valt fietsen over klinkers en hobbelkeien af te raden. Heb je een route met veel glad asfalt dan heb je geluk en kun je al snel fijn fietsen. Zijn je kinderen wat ouder geworden dan nog is de bakfiets ideaal. Boodschappen kun je er zo in kwijt, maar ook vriendjes en vriendinnetjes die onverwacht uit school mee komen spelen. Regent het? Je kinderen zitten droog onder de huif. De kinderen voor je is ook gezellig en maakt het makkelijk om te praten en dingen te laten zien onderweg. Enige nadeel: je moet wel plek hebben in je tuin/schuur en ook het manoeuvreren met zo’n bakfiets vraagt wat meer van je stuurmanskunsten. Maar over het algemeen fietst het lichter dan je denkt (sprekend vanuit ervaring met de tweewielvariant), en is het helemaal niet zo lastig om je evenwicht te bewaren. Alleen de echt scherpe bochten met onverwachte tegenliggers vormen een uitdaging!

Fietskar

Heb je geen plek voor een bakfiets of is het boven budget dan kun je ook een fietskar overwegen die je achter je fiets hangt. Er zijn ook modellen die je losgekoppeld als kinderwagen kunt gebruiken, wat erg handig kan zijn. Houdt er wel rekening mee dat je minder overzicht hebt, omdat de kar achter je fiets hangt. Je moet niet vergeten dat je langer bent, want anders dan met een bakfiets zie je de kar niet continue en kun je wel eens vergeten dat je dat ‘nog net even oversteken’ misschien niet meer haalt. Een fietskar zwenkt uit en het wiel van de kar kan dus misschien net wel die vluchtheuvel of stoeprand raken als je niet oplet. Ook het directe contact met je kinderen is wat lastiger. Daar staat tegenover dat je een fietskar weer los kunt koppelen en bijvoorbeeld bij de opvang kunt laten staan om zelf zonder ballast verder te fietsen. Ook zijn er varianten die prima als een soort grote wandelwagen gebruikt kunnen worden. Kijk hier voor een paar voorbeelden van fietskarren.

Drie kinderzitjes op de achterbank

Ook in de auto kan het nogal eens een gepuzzel zijn om drie kinderen op de achterbank te vervoeren. Sommige auto’s lijken ruim, maar door de kinderzitjes en voorgevormde stoelen (waardoor zitjes opzij glijden) kom je vaak bedrogen uit en is het flink passen en meten. Vooral ook omdat je de gordels ook nog makkelijk los en vast moet kunnen maken en dit door de zitjes niet altijd even soepel gaat (gordel zit klem tussen de stoeltjes of verstopt). Sommige auto’s hebben ook te weinig (3-punts)gordels om aan alle eisen te voldoen. Ruimte besparen kan met smalle zitjes of door voor de oudste een zitverhoger zonder rugleuning te gebruiken. Eventueel kun je één kind voorin zetten (airbag uit). Probeer het eens rustig uit zodat je niet voor verrassingen komt te staan. In Nederland mag een kind van 3 jaar en ouder ook gewoon in de gordel als er niet genoeg ruimte is voor drie zitjes, maar veiliger is natuurlijk het gebruik van een goedgekeurd zitje.

In welke auto’s kan het? Dat hangt ook maar af van je stoeltje/verhogers. Alleen opmeten zegt nog niet alles, omdat de vorm van het zitje en de voorgevormde achterbank er nog voor kan zorgen dat het onhandig is. Over het algemeen is het handig als een achterbank drie stoelen heeft (i.v.m. de bobbels). Even googlen helpt, maar maakt passen niet overbodig! Een lijstje van auto’s waarin het moet kunnen:

Citroen: C4 picasso, Xsara picasso, Berlingo
Dacia: Logan MCV
Fiat: Multipla
Ford: S-max, Galaxy
Honda: FR-V
Kia: Carens, Carnival
Opel: Zafira
Peugeot: 807
Renault: Espace
Seat: Alhambra
Volkswagen: Touran
Volvo: V70

Dan zijn er nog auto’s waar de stoeltjes net in passen zoals: X3, 7-serie, Tacuma, Fusion, Ford Focus, Mondeo, Matrix, Santa fe, Tucson, terracan, magentis, sportage, Mazda 5, ml-klasse, gl-klasse, pajero, murano, pathfinder, meriva, 307 break, 607, Scénic, grand scénic, kangoo, Corolla verso, Land cruiser, phaeton, sharan, Touareg, Toyota Prius.

Een andere mooie, maar erg dure oplossing: www.multimac.co.uk/ Een soort overzetsysteem met ingebouwde vijfpuntsgordels.

Van alles te doen dus! Maar je kunt er thuis ook simpel aandacht aan besteden door boeken uit de bibliotheek te halen die met het thema te maken hebben, op Youtube zoeken naar digitale prentenboeken, zelf leuke sport en spel activiteiten doen (al is het maar buiten voetballen of hinkelen), je kind(eren) een voorstelling laten geven van het favoriete kinderboek, een voorleesmarathon organiseren of bijvoorbeeld je kinderen een kinderboek laten uitzoeken in de winkel.

Kinderboekenweekgeschenk

Het Kinderboekenweekgeschenk van dit jaar is het boek ‘Je bent super…Jan! , geschreven door Harmen van Straaten.

Jans ouders zijn verdwenen. Zomaar. Het ministerie van Alleenstaande en In de Steek Gelaten Kinderen heeft bepaald dat hij naar een kostschool moet. De situatie is wanhopig. Zal Super Jan zich redden? Een fantasievol en grappig verhaal.

Je krijgt het in de periode van 2 t/m 13 oktober 2013 gratis bij aankoop van € 10,- aan Nederlandstalige kinderboeken.

Voor jonge kinderen heeft Loes Riphagen het Prentenboek Zzz gemaakt.

Meneertje heeft een pechdag. En dan krijgt hij ook nog een nachtmerrie. Maar als hij zich van de enge monsters heeft losgerukt beleeft hij in zijn dromen allemaal avonturen. Hij scoort zelfs een doelpunt in een belangrijke voetbalwedstrijd! Als hij wakker wordt, kan hij de hele wereld aan.

Het is tijdens de Kinderboekenweek verkrijgbaar in de boekhandel voor € 5,-.

Meer inspiratie nodig voor een leuk boek? Kijk eens in de plaatselijke boekhandel of doe ideeën op via onderstaande lijst.

Boekentips voor de kinderboekenweek:

Igor de stippelkampioen
De Stippelspelen is de allerbelangrijkste sportwedstrijd van de wereld voor gestippelde atleten. Igor heeft flink getraind. Eindelijk gaat ook hij naar de Stippelspelen. Maar in welke sport zou zo’n piepkleine, vederlichte atleet uitblinken?
Meer info

Arno en de bal
Arno krijgt een bal van zijn ouders. Wel voorzichtig mee zijn, hoor,’ krijgt hij ingefluisterd als hij ermee naar buiten gaat. Echt wel, denkt Arno, en hij houdt zijn mooie echte wedstrijdbal stevig vast. Maar tegen een echte bal moet je natuurlijk wel kunnen en durven trappen!
Meer info

De tijdrit
     Vandaag is de grote fietswedstrijd. Eric spreekt met Emily af om naar de finish te kijken en samen te gaan picknicken. Eric pakt zijn spullen, een bloemetje voor zijn vriendinnetje en springt op zijn fiets. Maar de wedstrijd is al begonnen! Eric belandt er middenin. Onderweg treft hij veel wielrenners met pech: de een is in het water gevallen, de ander is de weg kwijt en een derde heeft een lekke band. Gelukkig kan Eric met zijn handige spullen en slimme ideeën iedereen helpen. Maar het bloemetje voor Emily heeft inmiddels al zijn blaadjes verloren. Ook wordt het later en later…
Meer info

De verschrikkelijke badmeester
Tegen zijn zin moet Lev van zijn vader op zwemtraining bij Brulboei, de allerberoemdste zwemkampioen ooit. Iedereen vindt hem te gek, want hij is knap en verzorgt zielige zeehondjes.
Meer info

Vasco het voetbalvarkentje
Matteo is jarig en krijgt twee geweldige cadeaus: een voetbal en een varkentje. Dat varkentje is Vasco. Matteo en Vasco doen alles samen: eten, snurken, televisie kijken,… Matteo’s lievelingsspel is voetballen. Daar weet Vasco weinig vanaf. Maar dat is helemaal niet erg: Matteo gaat gewoon op zoek naar sterke voetbaltegenstanders. En Vasco gaat mee. Want dat doe je als je iemands voetbalvarkentje bent! Meer info

Foeksia klaar voor de start / Paul van Loon
Alle miniheksen opgelet! Doe mee aan de Heksen-spelen!
Klaar voor de start?

- Bezem Springen
- Bezem Bal
- Bezem Vliegen
- Bezem Werpen

Foeksia doet mee. Ze wint net zo vaak als Grit. Opeeens kronkelt Foeksia’s bezem.
Er zit lagpoeder op! Speelt Grit soms vals? Foeksia moet snel een list verzinnen. Wakkabakkaboe!

Meer info

Het leven van een loser
Zomervakantie! Bram vraagt zich af waarom iedereen zo nodig naar buiten moet als de zon schijnt. Als zelfbewust – binnenmens – beleeft hij zijn ideale vakantie: geen verantwoordelijkheden, geen regels en lekker met de gordijnen dicht achter zijn computer gamen.

Totdat zijn moeder de – perfecte – vakantie voor hem bedenkt: ze organiseert ZOMERACTIVITEITEN met de familie en is ervan overtuigd dat Bram dit een van zijn allerbeste vakanties zal vinden. Bram moet naar het zwembad en er is zelfs een LEESCLUB VOOR JONGENS. Meer info

Ridders, op uw plaatsen start!
Meer info